Neutrofile w układowej patogenezie tocznia rumieniowatego

Znalezione

Cele

Uwalnianie zewnątrzkomórkowych neutrofili (NET) stanowi nową funkcję efektorów neutrofili w układowej patogenezie tocznia rumieniowatego (SLE). Jednak mechanizm molekularny leżący u podstaw uwolnienia NET i sposób, w jaki NET pośredniczy w uszkodzeniu narządu końcowego w SLE, pozostaje nieuchwytny.

Metody

Tworzenie NET i związane z NET białka oceniano we krwi obwodowej i biopsjach z tarczowatego tocznia i proliferacyjnego zapalenia nerek, stosując immunofluorescencję, immunoblotting, ilościową PCR i ELISA. Autofagię oceniano za pomocą immunofluorescencji i immunoblottingu. Funkcjonalne działanie NETs in vitro oceniono w hodowli pierwotnej fibroblastów.
[patrz też: endoksan, regutherm, obieg chłodniczy ]
[hasła pokrewne: endoksan, regutherm, obieg chłodniczy ]

Nadwrażliwość płytek krwi wywołana włączeniem cholesterolu.

Płytki krwi osób z rodzinną hipercholesterolemią wykazują zwiększoną wrażliwość na atomy agregujące, adrenalinę i ADP. Ponieważ mechanizm tej nienormalnej wrażliwości nie jest znany, zbadaliśmy in vitro wpływ środowiska lipidowego osocza na funkcje płytek krwi. Skład lipidów w osoczu został zmieniony przez dodanie sonikowanych liposomów cholesterol-dipalmitoilocznikowych, które były normalne cholesterolowe (stosunek molowy cholesterolu-fosfolipidu [C / P] wynosi 1,0, bogaty cholesterol (C / P eauals 2.2), lub ubogie w cholesterol (C / P to 0) Liposomy normalne pod względem cholesterolu nie miały wpływu na lipidy płytek ani na czynność płytek krwi, natomiast po 5 godzinach inkubacji w 37 ° C z liposomami bogatymi w cholesterol normalne płytki krwi uzyskały 39,2% nadmiaru cholesterol bez zmian w fosfolipidach lub białku Procentowy wzrost poziomu cholesterolu błony komórkowej był trzykrotny w stosunku do frakcji granulek, a nabycie cholesterolu przez płytki krwi wiązało się z 35-krotnym wzrostem wrażliwości na agregację indukowaną epinefryną (P mniej niż 0,001) i 15-krotny wzrost w stosunku do agregacji ADP (P mniejsze niż 0,001), jak określono zarówno metodą agregometrii, jak i [13C] uwalnianiem serotoniny. Odpowiedź na trombinę lub kolagen pozostała niezmieniona. ubogie w cholesterol liposomy przeszły selektywną utratę 21,4% cholesterolu i było to związane z 18-krotnym zmniejszeniem ich wrażliwości na epinefrynę. Continue reading „Nadwrażliwość płytek krwi wywołana włączeniem cholesterolu.”

Tłumienie mysiego zapalenia nerek NZB / NZW przez podanie syngenicznego przeciwciała monoklonalnego przeciwko DNA. Możliwa rola przeciwciał antyidiotypowych.

Zahamowanie krążących przeciwciał przeciw dwuniciowemu DNA osiągnięto u samic myszy NZB / NZW f1 przez wielokrotne podawanie monoklonalnego przeciwciała IgG2a do DNA. Zgony z zapaleniem nerek były opóźnione; Odkładanie kłębuszkowe IgG i kationowych przeciwciał IgG DNA charakterystycznych dla mysiego toczniowego zapalenia nerek uległo zmniejszeniu. Ilości krążących przeciwciał przeciwko jednoniciowemu DNA nie były zmniejszone w porównaniu z myszami kontrolnymi nieleczonymi lub leczonymi IgG szpiczakiem IgG. Przeciwciała skierowane przeciw monoklonalnemu anty-DNA pojawiły się w krążeniu leczonych myszy po trzech inokulacjach idiotypu. Te przeciwciała nie reagowały z innym monoklonalnym anty-DNA tego samego allotypu. Continue reading „Tłumienie mysiego zapalenia nerek NZB / NZW przez podanie syngenicznego przeciwciała monoklonalnego przeciwko DNA. Możliwa rola przeciwciał antyidiotypowych.”

Klonowanie i regulacja ekspresji transportera mocznika nerkowego szczura (rUT2).

U ssaków mocznik jest głównym produktem końcowym metabolizmu azotu i odgrywa kluczową rolę w mechanizmie koncentracji moczu. Kumulacja moczu w rdzeniu nerkowym ma kluczowe znaczenie dla zdolności nerki do koncentracji moczu do osmolalności większej niż osoczowe. Regulacja wydalania i gromadzenia mocznika w rdzeniu nerkowym zależy od stanu czynnościowego wyspecjalizowanych wrażliwych na działanie floretyny transporterów mocznika. W celu zbadania tych transporterów i ich regulacji ekspresji wyizolowaliśmy cDNA, który koduje homolog szczura (rUT2) królika UT2 (You, G., CP Smith, Y. Kanai, W.- S. Continue reading „Klonowanie i regulacja ekspresji transportera mocznika nerkowego szczura (rUT2).”

Funkcja receptora czynnika wzrostu I w komórkach przysadki jest hamowana przez dominujący negatywny mutant.

Hybrydowe receptory badano w komórkach przysadki mózgowej szczura z nadekspresją receptorów ludzkiego typu dzikiego typu 950Tyr (WT) lub insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I) lub zmutowanych ludzkich receptorów IGF-I skróconych w pozycji 952 w regionie transbłonowym podjednostki beta (952STOP ). Wiązanie 125I-IGF-I było zwiększone zarówno w 950Tyr (WT) (14-krotnie) i skróconym ludzkim opornym transfektorem ludzkiego IGF-1 (952STOP) (50-krotnie), w porównaniu do nietransfekowanych komórek, które zawierały endogenne szczurze receptory IGF-I szczura . Znakowanie komórek metabolicznych, a następnie immunoprecypitacja monoklonalnymi przeciwciałami podjednostkowymi alfa i beta ujawniły obecność hybrydowych szczurzych / skróconych ludzkich receptorów, skróconych transfekowanych ludzkich receptorów i holotetramerów ludzkiego WT IGF-I. Oba zmutowane i hybrydowe receptory ulegały degradacji wolniej niż receptory 950Tyr (WT) (> 16 h). Pomimo znacznie zwiększonego wiązania liganda i przedłużonego okresu półtrwania receptora, transfektanty 952STOP nie przekazywały sygnału IGF-I w celu stłumienia hormonu wzrostu (GH). Continue reading „Funkcja receptora czynnika wzrostu I w komórkach przysadki jest hamowana przez dominujący negatywny mutant.”

Trombina stymuluje uwalnianie aktywatora plazminogenu tkankowego z hodowanych ludzkich komórek śródbłonka.

Wpływ trombiny na uwalnianie tkankowego aktywatora plazminogenu z komórek śródbłonka badano w pierwotnych hodowlach komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka. Stężenie tkankowego aktywatora plazminogenu w kondycjonowanej pożywce mierzono za pomocą dwustopniowego testu radioimmunometrycznego. Dodanie wzrastających stężeń (0,01 do 10 U / ml) trombiny do konfluentnych hodowli dało nasycalny, zależny od dawki wzrost szybkości uwalniania tkankowego aktywatora plazminogenu. Sześciokrotny wzrost stężenia tkankowego aktywatora plazminogenu (od 2 do 12 ng / ml) nastąpił po dodaniu U / ml trombiny (8 X 10 (-9) M) do hodowli zawierających 5 X 10 (4) komórek / cm2. Zwiększone uwalnianie nie było obserwowane aż do 6 godzin po dodaniu trombiny, osiągało maksymalną szybkość 1,3 ng / ml na godzinę między 8 a 16 godzin, a następnie obniżało się do 0,52 ng / ml na godzinę po 16 godzinach. Continue reading „Trombina stymuluje uwalnianie aktywatora plazminogenu tkankowego z hodowanych ludzkich komórek śródbłonka.”

Stereoselektywna interakcja fenylobutazonu z [12C / 13C] pseudorationami warfaryny u człowieka

Aby ocenić interakcję fenylbutazonu z racemiczną warfaryną lub R, S – ((3) – warfaryną u człowieka, S – ((3) – warfarynę lub lewowarfarynę zsyntetyzowano z oznaczeniem 13C w pozycji 2 jądra kumaryny i dodano do [12C]. ] R (+) – warfaryna lub dekstrowarfaryna z wytworzeniem [12C / 13C] pseudo-akwareli warfaryny. U sześciu normalnych ludzi, pojedyncza doustna dawka tego leku jest oznaczana na zimno. pseudorakemię, 1,5 mg / kg masy ciała, podawano z i bez dziennej dawki fenylobutazonu, 300 mg doustnie, zaczynając 3 dni przed dawką warfaryny i kontynuując przez hypoprotrombinemię. Próbki osocza pobierano codziennie i analizowano pod kątem zawartości warfaryny i jednoetapowej aktywności protrombiny. Continue reading „Stereoselektywna interakcja fenylobutazonu z [12C / 13C] pseudorationami warfaryny u człowieka”

Przeciwciało do reumatoidalnego zapalenia stawów Antygen jądrowy: JEJ ZWIĄZEK Z IN VIVO EPSTEIN-BARR ZAKAŻENIE WIRUSA

Większość pacjentów z seropozytywnym reumatoidalnym zapaleniem stawów i zmiennym, lecz mniejszym odsetkiem normalnych osobników, wytrąca przeciwciała przeciwko antygenowi jądrowemu, antygenowi jądrowemu reumatoidalnego zapalenia stawów, obecnemu w limfoblastoidalnych komórkach B limfocytów B Epstein-Barr. W badaniu pacjentów z mononukleozą zakaźną i zdrowych osób z grupy kontrolnej wykorzystaliśmy czuły test immunofluorescencji pośredniej na przeciwciała przeciwko reumatoidalnym antygenowi jądrowemu. Spośród 110 surowic od normalnych kadetów w wieku szkolnym 58 było od osób bez wcześniejszego zakażenia wirusem Epstein-Barr, o czym świadczy brak przeciwciał przeciwko wirusowemu antygenowi kapsydowemu. Wszystkie z nich również nie wykazywały aktywności wobec antygenu jądrowego reumatoidalnego zapalenia stawów. 52 surowice były dodatnie pod względem przeciwciał przeciwko wirusowemu antygenowi kapsydowemu, a przeciwciało przeciwko reumatoidalnym antygenowi jądrowemu występowało w 26 (50%) z nich. Continue reading „Przeciwciało do reumatoidalnego zapalenia stawów Antygen jądrowy: JEJ ZWIĄZEK Z IN VIVO EPSTEIN-BARR ZAKAŻENIE WIRUSA”

Wpływ eksperymentalnego niedoboru insuliny na wydzielanie glukagonu

Tłumienie trzustkowego wydzielania glukagonu przez hiperglikemię jest cechą normalnej funkcji komórki alfa. Jednak u osób z cukrzycą glukagon w osoczu jest prawidłowy lub wysoki pomimo hiperglikemii. Wydawało się, że obecność glukozy lub jej metabolitów w komórce alfa może być niezbędna do zahamowania wydzielania glukagonu, a także, że w cukrzycy niedobór wewnątrzpochodowy glukozy wtórnej do niedoboru insuliny może być odpowiedzialny za niedopuszczalność. Niniejsze badanie zaprojektowano w celu określenia wpływu na wydzielanie glukagonu przez blokadę metabolizmu glukozy i doświadczalnego niedoboru insuliny. Blokada metabolizmu glukozy została wywołana u psów przez podanie 2-deoksyglukozy lub mannoheptulozy. Continue reading „Wpływ eksperymentalnego niedoboru insuliny na wydzielanie glukagonu”

Wzbogacanie diety kwasem wielonienasyconym kwasu eikozapentaenowego zapobiega białkomoczowi i przedłuża przeżycie u myszy NZB x NZW F1.

Prostaglandyny i związki pokrewne są aktywnymi mediatorami zapalenia, ale dane dotyczące ich roli w patogenezie kłębuszkowego zapalenia nerek u myszy F1 rasy nowozelandzkiej Black x New Zealand White (NZB x NZW) są sprzeczne. Wykazano, że dietetyczny kwas eikozapentaenowy (EPA, C20: 5), analog kwasu tłuszczowego z kwasu arachidonowego (C20: 4) pogarsza agregację płytek u ludzi, prawdopodobnie poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn i tromboksanów z kwasu arachidonowego. Podajemy tutaj wpływ diety wysokiej w EPA na rozwój choroby nerek i przeżywalność u samic myszy NZB x NZW F1. Zwierzęta w wieku 4-5 tygodni karmiono dietami zawierającymi 25% lipidów, dostarczanych albo w łusce wołowej albo w oleju z menhadenu, przy analizie kwasów tłuszczowych, odpowiednio, poniżej 0,05 i 14,4% EPA. W pierwszym eksperymencie, o 13.5 mo wieku, myszy na diecie z łojem wołowym miały wszystkie (9/9) rozwinięte białkomocz i większość (6/9) zmarła, z nerkowym histologicznym badaniem ujawniającym ciężkie kłębuszkowe zapalenie nerek. Continue reading „Wzbogacanie diety kwasem wielonienasyconym kwasu eikozapentaenowego zapobiega białkomoczowi i przedłuża przeżycie u myszy NZB x NZW F1.”